برگزیدگان فراخوان ادبی «آیینه کرامت» در منطقه ۲۱ معرفی شدند

فراخوان ادبی «آیینه کرامت» در منطقه ۲۱ با معرفی اثر برتر «روضهٔ دختران آفتاب» به کار خود پایان داد.

به گزارش خادمان رسانه‌ای کانون‌های خدمت رضوی استان تهران، سمیرا شکریان مسئول کانون شعر و ادب خدمت رضوی منطقه ۲۱ گفت: در این فراخوان ادبی که با محوریت گرامیداشت دهه کرامت و شهیدان دختر مدرسه میناب برگزار شد، شاهد رقابت ۱۳ نفر و ارائه ۱۴ اثر بودیم.

وی ادامه داد: پس از بررسی آثار در نهایت، اثر «روضهٔ دختران آفتاب» نوشته خانم زهرا داوری که به موضوع دانش‌آموزان دختر مینابی پرداخته بود، به‌عنوان اثر برگزیده معرفی شد و مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین از خانم‌ها زهرا هدایتی، مبینا کرمی و منصوره اسحاق زاده نیز به عنوان برگزیدگان دوم تا چهارم با اهدای جوایز نقدی تقدیر به عمل آمد.

شکریان کشف استعدادهای مخاطبین و پرورش و ارتقای مهارت ادبی و قلم شرکت کنندگان را هدف برگزاری این فراخوان عنوان کرد.
در ادامه متن ادبی برگزیده این فراخوان را با هم می خوانیم:

روضهٔ دختران آفتاب

به نام خدایی که دختران را آفرید تا آینه‌دار کرامت باشند.

دهه کرامت که می‌آید، دلم هوایی می‌شود هوای گنبد طلا، هوای ضریح نقره‌ای، هوای دستانی که برای شفای دختران این سرزمین به سوی آسمان بلند می‌شود.
فاطمه معصومه(س) آمد تا بگوید دختر بودن یعنی کرامت، یعنی نجابت، یعنی می‌شود از تبار نور بود و دستت را به هزاران گره خورده ببندی.
و امام رضا(ع)، آن غریب مهربان، آن هشتمین خورشید، آمد تا بگوید حرم من، پناه همهٔ بی‌پناهان است. حتی پناه آنهایی که هیچ چیز ندارند جز دلی شکسته و چشمی پر از انتظار.
اما در میان این عطر یاس و بوی باران، ناگهان بوی خون می‌آید. بوی مدرسه‌ای در میناب. بوی دخترانی که قامتشان افراشته ماند، زیر آوار سنگی که بر سرشان ریخت.
دختران آفتاب، دختران لاله، دخترانی که درس کرامت را از معصومه و رضا آموختند، اما امتحان شهادت را در مدرسهٔ خاکی میناب دادند.
با لبانی تشنه، با دلی پر از ایمان، با چشمانی که تنها به خدا دوخته بودند، پر کشیدند.
پر کشیدند تا در آسمان خدا، همنشین فاطمه زهرا(س) شوند.
پر کشیدند تا در بهشت، دست در دست معصومه، زیارتگر رضا باشند.
به روز دختر، یادشان باشیم.
به روز کرامت، برایشان گلدستهٔ یاس ببندیم.
به روز میناب، برایشان سنگ تمام بگذاریم.
زیرا دختران آفتاب هرگز غروب نمی‌کنند.
زیرا لاله‌های میناب هرگز پژمرده نمی‌شوند.
زیرا خونشان در رگ‌های تاریخ جاری است.
زیرا غیرتشان در سینه‌های دختران این سرزمین، تا همیشه، تا همیشه، زنده و پایدار است.
و تو، ای دختر ایران، ای خواهر من، ای هم‌خون من.
بدان که تو نیز یکی از همین آفتابی.
یکی از همین لاله‌ها.
یکی از همین پرستوها.
تو نیز می‌توانی چون فاطمه باشی، چون معصومه باشی، چون رضا باشی، چون آن دختران میناب باشی.
قامتت را افراشته بدار.
غیرتت را زنده نگهدار.
حجابت را پاسبان باش.
دعایت را به آسمان بفرست.
و بدان که خداوند، کریم است، رئوف است، و هرگز دست خالی برنمی‌گرداند کسی که به یاد دختران آفتاب، اشکی ریخته باشد، یا دلش سوخته باشد.

انتهای پیام/