کانون خدمت رضوی استان تهران | AQRT.IR
خادمیاران رضوی منطقه ۵ تهران با خانواده شهید «سید حسین علم الهدی» دیدار و با برادر وی گفتگو کردند.
به گزارش شبکه خادمان رسانه ای کانون های خدمت رضوی استان تهران، جمعی از خادمیاران کانون ایثار و شهادت خدمت رضوی منطقه ۵ تهران با خانواده شهید «سید حسین علم الهدی» دیدار و ساعتی با برادر بزرگوار شهید صحبت کردند.
بعد از مداحی عباس شریفی مهر مسئول کانون تبلیغ دینی خدمت رضوی منطقه ۵ و از خانواده شهید تجلیل و تبرکات رضوی اهدا شد.
نامه شهید به خواهرش که در ۴ صفحه بعد از شهادت توسط موسسه فرهنگی شهید علم الهدی و شهدای هویزه چاپ شده است به خادمیاران اهدا شد…
شهید در این نامه این گونه می نویسد:
ساعتی پيش داشتم مطالعه میكردم، به يك جمله رسيدم. در مورد اين جمله زيبا فكر كردم و مناسب ديدم كه نتيجه اين ساعات فكر را كه در آستانه شروع سال جديد بود برايتان بنويسم.
شاندل Shandle متفكر بزرگ اروپاي قرن بيستم در مورد چگونگی زندگی انسان در قرن بيستم میگويد: «انسان اين عصر زندگی را وقف تهيه وسايل زندگی می كند.»
ما زندگی را در رنج مي گذرانيم تا راحتي و آسايش ايجاد كنيم، تمام عمر مي دويم به اين اميد كه لحظاتی بنشينيم؛ تمام عمر زحمت مي كشيم تا استراحت كنيم و البته عمر میگذرد و راحتی و آسايش و نشستن و آرامش را لمس نمیكنيم و نمی يابيم…..
به نظر شما آيا انسان امروز بيشتر آسايش دارد يا انسان ديروز؟
پس همه نيروهاي مان صرف فدا كردن آسايش زندگی، برای تهيه وسايل آسايش زندگی [است].
داستان شازده كوچولو را خوانده ايد؟
آيا قربانی شدن آسايش زندگی برای چه؟ برای تكامل؟ برای تعالی؟ برای رفتن به حقيقت؟ برای رسيدن به ايده آلهای مقدس انسانی؟ برای تقرب و نزديكى به بهترين دوست و يار او (الله)، نه برای به دست آوردن وسايل آسايش زندگی. زيستن برای مصرف، مصرف برای زيستن يك دور باطل، دور حماقت، كار، استراحت، خوردن، خوابيدن؛ همين و بس!!
با دقت به سخن خدا گوش کنيد تا چگونگي زندگی و راه و هدف و نوع نيازها و خواستهای مان را از فرهنگ و ايدئولوژی قرآن بگيريم و به جهانيان ثابت کنيم که قرآن برای همه زمان هاست و عمل کردن آن برای همه نسل ها….
« دنیا بداند کربلای عشق اینجاست» زندگینامه شهید به نقل از کتاب مسافران عرش (دانشگاه فردوسی مشهد) سال۱۳۳۷ همزمان با سالروز وفات امام موسی ابن جعفر(ع) در خانه روحانی متعهد و مجاهد مرحوم آیتالله علمالهدی، فرزندی از خاندان محمد(ص) قدم بر عرصه گیتی گذارد. او را حسین نام نهادند همچنان که راهش حسینی بود، ایثار و شهادتش نیز حسینوار. حسین از اولین روزهای حیاتش با کلام خدا و آیات قرآن آشنا شد و تربیت یافت.
در برنامه حمله روز اربعین حسینی که فرماندهی ۶۰ تن از برادران پاسدار، جهاد، دانشجو و… را به عهده داشت، به عنوان گروه پیشتاز و پیاده ارتش به جنگ با کفار پرداخت که متأسفانه غافلگیر شده، در محاصره حدود ۴۰ تانک دشمن قرار گرفت. پس از ساعاتی مبارزه با دشمن وقتی مهمات آنها تمام شد در حال تشنگی و گرسنگی نیز به جنگ ادامه دادند تا اینکه یکی یکی به شهادت رسیدند و آخرین نفر، حسین بود که با آرپیجی خود سه دستگاه تانک کفار را منفجر کرد و سپس با فریاد الله اکبر در حالیکه قرآن در دست داشت. در روز ۱۶ دیماه سال ۱۳۵۹ در کربلای هویزه حسینوار به شهادت رسید.
انتهای پیام/
لینک کوتاه خبر :
